Z - Mijn Diepste Ziel

Mijn Diepste Ziel
Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

Z

Zelfvertrouwen/Vertrouwen?


Ik zie mij als een positief ingesteld en opgewekt persoon,
Wel altijd zoekend naar het beste in mij.

Doe maar gewoon,
wordt er vaak gezegd
Waarom, geloof ik teveel in mij zelf?
Weet ik het altijd beter?

Vertrouw ik alleen mij zelf ?


Om het beste te vinden in mezelf
Hoef ik niet lang te zoeken
Ik sta dichtbij mezelf
Al zeg ik het zelf

Alles staat niet in de boeken
De tijd heeft z'n werk gewoon gedaan
Vertrouwen kan ik alleen geven
Aan mensen die dichtbij me staan

Ben ik arrogant als ik dit zeg
Ik denk het eigenlijk niet
Ik weet niet alles beter
Het is maar hoe je het ziet

Ik heb leren geloven in mezelf
Hoop dat jij dat ook doet
Doe die belofte aan jezelf
Vertrouw ook op jezelf

Geschreven samen met Henk Rouwenhorst


Zelfingenomen


Ben je echt
wie je zegt
die je bent

Denk je echt
dat je bent
wat je denkt
te zijn

'Ja' zeggen
'Nee' doen
Zo'n tegenstrijdigheid

Je prijst jezelf
de hemel in
zo zeker
van je goedheid

Hoe zelfingenomen
ben je dan
Blijf maar
lekker dromen

Geloof zelf verder
in wie en wat
je graag zou willen zijn

Luister eens meer
naar je hart
Gebruik je verstand
gezond

Maak jezelf
niet wijs
hoe goed je bent
om elke prijs

Blijf bescheiden
en met beide voetjes
op de grond


Zonder jou


Duizend doden
Sterf ik
Soms
Bij de gedachte
Zonder jou
Te moeten leven

Het maakt me bang
Even is het weg
Komt dan weer terug
Het gevoel
Pijnigt mijn hart
Mezelf niet meer
Aan jou te kunnen geven

Duizend dromen
Wil ik
Dromen
Alle nachten
Samen
Te mogen beleven

Maar toch...

Duizend doden
Sterf ik
Soms
Bij de gedachte
Zonder jou
Verder te moeten leven


Zomaar spontaan


Waar komt dit eigenlijk vandaan
Een lach
Een traan
Een emotie zomaar spontaan

Midden op de dag
Komt opeens
Een gevoel naar boven
Niet te geloven

Een geluksmoment
Is het boosheid of verdriet
Niemand kan het zeggen
Het is niet uit te leggen

Soms raakt een woord
Een melodie of lied
Tot in de kern je ziel
Toon je je sterk of juist fragiel

Feit is dat ons gevoel
Niet is te controleren
En iedereen heeft dit gemeen
' t Is een geweldig fenomeen




Zeg het maar!

Is het afgunst,
dat wij als mensen
weinig of niet meer communiceren?
Zeg het maar!
Is het jaloezie soms
En zijn wij elkaar zo gaan verwensen
Omdat de een meer dan de ander heeft te verteren?
Zeg het maar!

Of… en dat zal meer een reden zijn…
Iemand maakt een fout en wordt daarvoor vergeven,
De ander maakt die zelfde fout en krijgt het ingewreven?
Dat heet onverdraagzaamheid.
Ja, zo zijn wij mensen,
die in plaats van oorlogen toch vrede wensen
Het beter weten dan de overheid.
Maar zelf………..

Dus … zeg het maar!

Kunnen we alsjeblieft volwassen zijn?
Een ieder in zijn waarde laten is een kunst
En als we dan eens samen zijn
Niet afgunst en jaloezie zien, maar gunst!
Een gunst om elkaar te verdragen
Mens zijn is toch 10 x zo fijn
dan elkaar altijd maar te belagen

Ik denk, dat de eerste stap is: Moed,
Ons zelf eens goed in de spiegel aan te kijken
En vragen: zit het bij mij allemaal wel zo goed?
Het wordt tijd om over het verleden heen te stappen.
Eerst ons eigen straatje schoon te vegen
En niet alles en ieder meer te vergelijken.
Want daaraan is ons niets gelegen.

Dus zeg het maar!

Afgunst, jaloezie en onverdraagzaamheid!
Weg ermee, wat hebben we er aan!
Oh, die is daar, dan kom ik niet,
Voor wie je komt, heeft dan verdriet
Elkaar volwassen te benaderen, het is een feit.
Alleen zo kunnen we zonder schroom ons leven aan.
Laten we verdraagzaam zijn voor elkaar
Er is altijd een keuze, dus …..

Zeg het maar!

Zomaar...


Een kleine geste
Zomaar
Even
Voor jou

Gewoon
zomaar even
Soms even
zoiets nodig
in het leven



Zeg ja


Zeg ja
Tegen jezelf
Tegen het leven

Aanvaard het
zoals het is
Nemen
En geven

Pijn en verdriet
Verdwijnen zomaar niet
Hoort er helaas bij
Blijf bij jezelf
Geloof in jezelf en geniet

Vergeet
Wat eens was
In het verleden

Kijk vooruit
Leef vandaag
Wat er toe doet
Is morgen en het heden

Zeg ja
Tegen jezelf
Tegen het leven


Zwart wit

4 vragen stel je mij

Wanneer heb jij zwart gekeken?
Waarom schilder jij alles wit?
Kijkt een donker iemand wit?
Rijpt een witte in het donker?

Ik ken het antwoord niet
Het enige
waar ik op kom is...

4 wedervragen

Heb jij zwart of wit  begrepen?
Waarom zwijgt wit niet?
Verstaat een donker iemand wit?
Hoor je een witte in het donker?

Zwart en wit
Zijn elkaars gelijken
Voor verschil en harmonie
Kun je toch niet af afwijken?

Hoe toepasbaar
Is het zwart wit zijn
Gebruik de mooie kleuren
want anders blijft je wereld echt klein.

©hajoni & ©Hgr


Ze zien het niet


Tranen rollen
over je wangen
Soms van geluk
Soms van verdriet

Ze zien je tranen
Niet wetend
Wat daaronder zit
Ze vragen het je niet

Alleen jij
Jij voelt het verschil
Niemand anders
die het ziet

Tranen rollen
over je wangen
Soms van geluk
Soms van verdriet


Zoete pijn

Afscheid is een zoete pijn
Maar altijd zal de herinnering er zijn
Al is die pijn dan nog zo zoet
Het is alles wat het met je doet

Herinneringen maken
Is zo belangrijk
Genieten, liefde en vertrouwen
Maakt je hart en ziel zo rijk

Het is wat pijn met je doet
Het doet zo zeer al is het zoet
Laat de herinnering een troost zijn
Afscheid is een zoete pijn



Zo veel...


Zo veel mensen
Toch alleen
Zo veel te wensen
Vervulling is er geen

Zo veel plichten
Onmogelijke taken
Zo veel te verrichten
En af te maken

Zo veel onrecht
Werd geleden
Zo veel voorrecht
Biedt het heden

Zo veel woorden
Wiegende cadans
Zoveel akkoorden
Zoekend naar balans



Zelfbedrog


Wat maak je jezelf en anderen toch wijs
Liegt en bedriegt tegen elke prijs
Heb je het dan echt niet door
Dat je doorzien wordt werkelijk hoor

Je ogen kijken met een dreigende blik:
Geef me eens ongelijk, gelijk heb ik
Er valt met jou niet meer te praten
Het enige dat blijft is het zo te laten.

Het is alleen negatieve energie
Want ieder heeft een eigen visie
Dus het is een kwestie van accepteren
Dat is wat we moeten leren.

Als je nu denkt op wie zal dat slaan
Tjaa wie de schoen past trekke hem aan
Laat het gaan of sla op tilt
Doe er maar mee wat je wilt




Zo dichtbij huis

Het staat weer bol van vele acties
Voor problemen in verwegistan
Op Social media zie je fracties
Van problemen en helpen doe je dan

Serious request, glazen huis
Petje af voor wat ze doen.
Vooral kinderen treft een kruis
Je komt er niet omheen met goed fatsoen.

Maar.... weten jullie, lieve mensen
Dat hier in Nederland overal
Heel veel leed is en ik zou wensen
Dat dit de aandacht nu eens stal

Huiselijk geweld en misbruik
Van kleine kinderen is ook hier
Hun leven loopt ook niet zo puik
En hebben ook geen enkel vertier

Waarom actie voor het verre
De ellende is toch zo dichtbij
Vanavond kijk ik naar sterren
En bid dat dit een hint mag zijn



Zwijg


Het overkomt je -
zoals licht je overkomt,

of een glimlach
van een welwillende hemel,

of een lichaam
glanzend van tederheid.

Zwijg, haal diep adem,
maak je  blij met het geheim,

koester je in de warmte
van het wonder,

het weergaloze wonder
dat leven heet.



Zo jong en toch gediscrimineerd


Vijf, zes jaar zal ze geweest zijn,
misschien ook zeven.
Ze kwam uit school.
Haar gezichtje vertoonde pijn.
Niet fysiek, maar over dingen van het leven.

“Was het leuk op school”, vroeg haar moeder haar?
Het kleine meisje zei niets, haar ogen destemeer.
Wat is er dan op school gebeurd!
Haar moeder vroeg het nog een keer aan haar
en keek bezorgd op het kleine meisje neer.

Eindelijk raapte het meisje de moed bijeen
om de pijnlijke vraag te stellen.
Want het was pijnlijk, voor haar wel.
“Waarom ben ik niet, als iedereen”?
“Dat is nou eenmaal zo”, wist moeder haar enkel te vertellen.

De vraag kwam voor haar ook zo uit het niets.
De moeder had zo gauw geen antwoord.
Zo jong en toch gediscrimineerd!
Wat wreed is de wereld, dit zegt toch iets
over normen en waarden, over hoe het hoort.

Ik schoot te hulp om de pijn proberen te verzachten.
“Weet je meisje, hoe het is?
Ze zijn gewoon jaloers op jou.
Houd dit maar goed in je gedachten,
ze hebben maar één ergernis”.

“Zij moeten erg veel moeite doen
zo mooi bruin te zijn als jij.
En liggen daarvoor uren in de zon.
Verder hebben zij helaas niet veel fatsoen.
Jij bent prachtig zoals je bent, wees maar blij”.

Het meisje keek me opgelucht aan.
Was blij met dit gegeven.
Haar moeder wist niet hoe ze het had.
Zei blij te zijn, dat ik dit zo had gedaan.
Zo kon het kleine meisje vrolijk en onbezorgd verder leven.

 
© Copyright 2015 Hannie Groenberg Herrebout
Copyright 2016. All rights reserved.
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu